Een laadstation exploiteren in Turkije: licentie, laadnetwerkbeheerder en kostenposten (2026)

Kort antwoord: in Turkije mag laadstroom alleen commercieel worden verkocht als het station deel uitmaakt van het netwerk van een laadnetwerkbeheerder met een licentie van EPDK, de energietoezichthouder. Wie het station plaatst en exploiteert (de stationsexploitant), heeft geen eigen licentie nodig, maar sluit een contract met een gelicentieerde netwerkbeheerder. Wie een eigen laadnetwerk wil opzetten, heeft een licentie als laadnetwerkbeheerder van EPDK nodig. Sinds de wijziging van 23.03.2026 hoeven particuliere stations zonder commerciële activiteit en laadpunten voor alleen eigen gebruik niet meer bij een laadnetwerk aangesloten te zijn. Prijzen zijn vrij, maar worden per kWh berekend; extra kosten zoals aansluit- of starttarief zijn niet toegestaan.

Dit artikel is een algemene samenvatting van de Turkse verordening op de laaddienst en de wijziging van 23.03.2026, geen juridisch advies. Controleer vóór een investering de actuele regels op de website van EPDK en bij een specialist.

Twee rollen: netwerkbeheerder en stationsexploitant

• Laadnetwerkbeheerder: een rechtspersoon met een EPDK-licentie. Hij sluit stations aan op zijn netwerk en levert gebruikers de app, betaling, facturatie, klantenservice en software; roamingafspraken met andere netwerken zijn mogelijk. De licentiekosten worden bij EPDK-besluit vastgesteld.
• Stationsexploitant: de persoon of het bedrijf dat de locatie levert, de lader plaatst en exploiteert (bijvoorbeeld hotel, winkelcentrum, tankstation, parkeergarage, wooncomplex of bedrijf). Geen licentie nodig, wel een contract met een netwerkbeheerder; sinds de wijziging mag naast het merk van het netwerk ook het eigen merk worden gevoerd.

Energie commercieel aan elektrische voertuigen verkopen zonder aansluiting op een laadnetwerk is in strijd met de verordening; de netbeheerder meldt zulke gevallen bij de autoriteit.

Wie hoeft zich niet bij een netwerk aan te sluiten?

• Particuliere laadstations zonder commerciële activiteit
• Laadpunten die gebruikers alleen voor eigen gebruik plaatsen (bijvoorbeeld de laadpaal thuis of laadpunten voor het eigen wagenpark zonder vergoeding)

Belangrijkste regels na de wijziging van 2026

• Prijzen: vrij, maar per kWh; de factuur toont de geleverde energie. Extra kosten zoals aansluit- of starttarief zijn niet toegestaan.
• Prijsverschillen: bij openbare stations mogen prijzen alleen verschillen tussen AC-laadpunten, DC-laadpunten en mobiele stations; kortingen naar locatie en tijdstip zijn mogelijk. De prijs voor gebruikers met een loyaliteitscontract mag hoogstens 25% boven de laagste prijs liggen.
• DC-laden: bij een accu van 85% of meer mag het laden na voorafgaande melding worden beëindigd.
• Betalen: op snelwegen van het Directoraat-Generaal voor Wegen moet vanaf 01.07.2026 ten minste één nieuw toegevoegd DC-laadpunt van 50 kW of meer bank-/creditcard of contactloos betalen zonder toeslag accepteren.
• Informatie: locatie, aansluitingen, vermogen, prijs en betaalmethoden van openbare stations worden gemeld aan een openbaar platform.
• Dienstkwaliteit en gegevensbeveiliging: netwerkbeheerders hebben een 24 uur bereikbaar, ISO 18295-gecertificeerd klantcontactcentrum en softwaresystemen volgens TS ISO/IEC 27001.
• Netaansluiting: de aansluitaanvraag van een laadstation geldt als verbruiksinstallatie; de netbeheerder mag alleen in de wettelijk genoemde gevallen weigeren.
• Vergunningen: stations vallen onder de regels voor bedrijfsvergunningen; de exploitant mag maatregelen nemen tegen voertuigen die de plaatsen bezetten zonder te laden.

Stap voor stap een station openen

1. Locatie en vraag: verkeer, parkeerduur (lang bij winkelcentra en hotels, kort langs de weg), stations in de buurt.
2. AC of DC: AC (7–22 kW) waar lang wordt geparkeerd, DC-snelladen op routes en voor korte stops.
3. Elektrische infrastructuur: is het aansluitvermogen voldoende? DC-stations vragen vaak een verzwaring en soms een transformator; aanvraag bij de netbeheerder.
4. Netwerkbeheerder kiezen: commissie of omzetdeling, aantal app-gebruikers, roaming, ondersteunde laders (OCPP-versie), rapportages.
5. Lader kiezen: door het netwerk ondersteunde OCPP-versie (1.6J of 2.0.1), MID-gecertificeerde meter, betaalmogelijkheden, garantie en service.
6. Ontwerp en installatie: elektrisch ontwerp, kabels, beveiliging (aardlek, automaten, overspanningsbeveiliging), grondwerk en betonvoet, bebording en vakmarkering.
7. Vergunning en ingebruikname: bedrijfsvergunning, aanmelding in het netwerk, test en melding aan het openbare platform.

Kostenposten

Bedragen lopen sterk uiteen naar lader, vermogen en locatie; daarom noemen we hier geen cijfers. Vraag deze posten in offertes apart op:

• Lader (AC of DC, aantal aansluitingen, vermogen)
• Verzwaring van de aansluiting, eventueel transformator en kosten van de netbeheerder
• Kabels, verdeelkast en beveiligingen
• Grondwerk, sokkel, beton en terreininrichting
• Elektrisch ontwerp en installatiewerk
• Software-/abonnementskosten of omzetdeel van de netwerkbeheerder
• Energiekosten (zakelijk tarief)
• Onderhoud, service en verzekering

Voor de opbrengst tellen vooral de bezettingsgraad van het station en de marge per verkochte kWh.

Wat ENGN kan doen

Wij leveren AC-laders van Bemis en DC-snelladers van 40–200 kW (DC op offerteaanvraag) en verzorgen in Bursa de elektrische infrastructuur, van locatiebezoek en installatie volgens ontwerp tot de netaansluiting. De keuze van de netwerkbeheerder en de vergunningen blijven de verantwoordelijkheid van de exploitant.

• → DC-snelladers
• → Laadpalen voor appartementencomplex en bedrijf
• → Laadpalen in gebouwen: regels Turkije 2026
• → Wat is OCPP?
• → Verschil tussen AC- en DC-laden
• → Laadtarieven in Turkije
• → Laadpaal-installatie in Bursa